لحظه دیدار

myalone — Fri, 28 Nov 2008 21:50:53 GMT

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام ،مستم.

باز می لرزد دلم ،دستم.

باز گویی در جهان دیگری هستم.

های ! نخراشی به غفلت صورتم را ،تیغ!

های ! نپریشی صفای زلفکم را ، دست !

و آبرویم را نریزی ، دل!

ای نخورده مست !

لحظه دیدار نزدیک است...

معشوق همه ناز است و عاشق همه نیازl

myalone — Wed, 26 Nov 2008 12:58:01 GMT

تو ناز می کنی

من ناز می کشم

این منطق کیه ؟

انگار پیش تو

فرقی نمی کنه...

کی عاشق کیه؟

خلوت دل (بخش اول)

myalone — Wed, 05 Nov 2008 21:26:52 GMT

هر دم از روي تو نقشي زندم راه خيال با که گويم كه درين پرده چه‌ها مي‌بينم

اينجا، همان جاست. اين، همان جاست که بايد مي‌رسيديم. اينجا، هم

نقطه آغاز مسير است هم نقطه پايان مسير. اينجا، مکان خود را براي او

خواستن است. مکان فرياد زدن به اوست. اينجا، محل تخليه بار و خالي

شدن است. اينجا، مکان سوختگيري مجدد است. اينجا، پالايشگاه

اوست. اينجا، مکان زندگي است. اينجاست، آنجايي که رسيده‌ايم. اينجا،

خلوت اوست.

خلوت، مکان رسيدن است. خلوتي که در خود باشد به وجود مي‌رسد،

خلوتي که در دل باشد،‌ به عشق مي‌رسد، خلوتي که در او باشد، به او

مي‌رسد.

در خلوت وجود مي‌توان به وجود او رسيد، زيرا وجود، پذيراي وجود او

مي‌گردد، كه اين خلوت با خود است. در خلوت دل، مي‌توان به عشق او

رسيد، چون دل، پذيراي عشق او مي‌گردد كه خلوت با اوست. خلوت،

مکان ملاقات و سکوت، زمان ملاقات با اوست. او در دل، به ما مي‌رسد و

ما در وجود، به او مي‌رسيم. قبل از رسيدن به او، مي‌خواهيم با او خلوت

کنيم، در خلوت دل، با خود و با او خلوت مي‌کنيم، در خلوت با خود، ‌به خود،

مي‌گوييم و در خلوت با او، به او مي‌گوييم. خلوت دل، آرامگاه عرفاست.

خلوت دل، ‌عبادتگاه اوست.

با خود خلوت مي‌کنيم تا به وجود ثابت کنيم، بدون موجود هيچ است.

مي‌خواهم به وجود بيايم،‌ مي‌خواهم به وجود برسم، مي‌خواهم ماده‌اي

شوم، تا قابليت سوختن داشته باشد. هرچند در ادامه راه هستم،‌ ولي

هنوز به وجودي نرسيده‌ام. در حال گداي وجود هستم،‌ مي‌خواهم

موجودان را به هم وصل کنم. براي اتصال وجود به موجود، ‌بايد به عمق

وجود رفت. وقتي در عمق فرو مي‌روم احساس مي‌کنم در جهان برزخ،

زندگي مي‌کنم واقعاً از کار درست، فکر صحيح، ‌عقيده درست، مطمئن

نيستم. هميشه در عمق اعمال، به دنبال صحيح‌تر کردن و مطمئن‌ترين

هستم. به کدام سو مي‌توان رفت؟

در كلام خون‌آلود دل، بر سخن جانم اشک مي‌بارم، من که در بهار

گمشده‌ام، در بيابان گلي مي‌يابم. آخر از خود پرس که اي نام‌آور، کي

خواهي آورد، ‌انقلاب خويشتن

نغمه دل

لحظه دیدار

معشوق همه ناز است و عاشق همه نیازl

خلوت دل (بخش اول)